اسم این خوشگله علی پارسی هستش..از شانس ادم باباش ترک باشه و بعد فامیلش باشه پارسی..اقای پارسی میشه دایی من..اینم پسر داییمه..مادرش فارسه و اهل گلپایگان اصفهان خیلی مادر خوبیه برا علی...من دوست دارم زبون ترکی رو به علی اموزش بدم ولی خیلی سخته..علی سال پیش برای اولین بار به روستای زادگاه اجددادش تو نمین استان اردبیل رفت..خیلی از اب وهوای اونجا خوشش میاد..تا اون موقع چند بار اردبیل رفته بود ولی تو زاد بوم اجدادش که همون روستا بود تا حالا قدم نزاشته بود..برای اینکه به سمت خودم بکشم..زیر سیبیلی براش کادو میخرم...برا ماشینشون اهنگای دست اول ترکیه رو ضبط میکنم...بی دا او دالغان اون ایشی...باور کنید من.نژاد پرست نیستم..ولی وختی میبینم..هویت یکی رو ازش میگیرن...بعد به زور میخوان چیز دیگه ای به اون القا کنن ناراحت میشم..من هم در مقابل تغییر فرهنگ مقاوت میکنم..من متعلق به ایرانم..من خونم برای این وطن مثل صدقه است..اماده ی جان فشانی..ولی من تورکم هستم..من فرزند اذربایجانم...من فارس نیستم ولی ایرانیم..اجداد من از زمان ماده ها در این زاد بوم میزیسته اند..پس دعا کنید با اینکه سخته ترکی ر به اون یاد بدم...همیشه سعی کردم جلوی علی با مادرم بزرگم ترکی حرف بزنم..